historia do século XX, lecturas para o verán

Non sei o que pensaban os habitantes da Cidade alá polos anos antes da chegada da Fin do Mundo. Pero tivo que ser algo parecido á atmósfera mental que estamos a respirar hoxe.   O caso é que nin a fin do mundo é o que era, se ata Peak Oil foi asumido pola élite como parte do escenario?  E os permacultores e máis os “paleo” a piques de se trocar en mainstream…? Mentres tanto, noutro momento, noutro lugar, Hobsbawm morreu hai uns anos, e Castells sigue a publicar libros. Alguén de Debian laiabase hai uns dias da “derrota” que supon para unha comunidade baseada na liberdade o emprego de ferramentas tipo “SaaS”: é máis facil usar Slack que ter un servidor propio. Pero onde queda a independencia? Unha tendencia no sentido contrario, ou outro sinal dos tempos?http://www.nealstephenson.com/news/2015/04/13/seveneves-excerpt/

Para apocalipticos de andar por casa, hoxe, no criticalia un último parrafo con suxerencias para esa conta atrás… igual que a recomendación do último libro de Stephenson, outro tocho de máis de 800 paxinas sobre unha perspectiva da conta atrás. O mundo que estades a modelar é unha mala distopia, a opulencia dos que viviron a base de traer cartos do futuro, a débeda como modo de vida.

Tamén hai quen comeza a falar de estar fartos, que xa vai sendo tempo: como dixo Francisco Castro, e como di agora olevantadordeminas. Terá algo que ver con esto ese acto de ostracismo sacado de fora do tempo, polo que unha entidade semi-feudal tenta eliminar do seu espazo de privilexio aos disidentes de UrcoEditora? Será que o mito da Ostracia ten máis aplicación do que parece, dende a distancia?

Hei caer na tentación, ou mellor sen culpa: “heime deixar levar pola posibilidade”, de traer de volta de Porto a mala cheia de livros? O ano pasado foi ben.

Mentres tanto, vamos lendo:

O que estou a rematar nestes dias: a Historia do śeculo XX breve (1914-1991) de Hobsbawm. Hai vinte anos o mundo estaba sorprendido pola caida da Unión Sovietica, pero moitas das fervenzas que sairon daquela pota xa estaban no punto de mira neste fermoso texto de divulgación.  Non é entender o que foi: é ver de onde veu o que temos. Recomendable sempre.

SevenEves, o último de Stephenson. Verborrea astronomica, aventuras no borde da navalla, e algo semellante a redención.

Ostracia, de Teresa Moure. Semella que a biografia novelada é unha excusa para sacar do agocho, do espazo apartado, a máis da metade do que somos.

End of Millennium, a terceira parte da triloxia sobre o comezo do século XXI de Castells. A segunda parte deixoume pegada, alá polo 2010.

tirando do fío: O Gaiteiro de Campañó

De cando en vez ao exilio chegan novidades de xentes afoutas que son quen de vivir a Galiza dende Galiza (!)

Oscar Ibañez, gaiteiro. Juan Tilve, gaiteiro.

Igual que hai dous anos caeme nas mans o librodisco de Os Campaneiros nun Culturgal, hai uns dias foi pasou algo parecido coa edición das grabacións de Filgueira Valverde de Juan Tilve (xa vello) alá polo 1947.

O traballo, como peza científica, é impresionante. Como repertorio canónico, incuestionable. Como outro fío do que tirar para achegarmonos ao que somos, mellor imposible.

Atopar o Paso Ledo, segundo interpretación do s.XIX, é unha ledicia, igual que os fandangos…

As máis das referencias son de Calle, pero das outras hai moito que achegar: que Juanjo editou un libro sobre Adelio Pichel, o ano pasado.  E, como derivada, foi na Central Folque (que parece que estan a editar librodiscos!)

…e o impresionante video de 1984, “Tocar pechado na gaita” de Pablo Quintana:

todo gracias ao Amazon da rúa Camelias de  Vigo, Andel Virtual

a empadroarse no blogomillo

a lista/mapa do noso tesouro segue a medrar! E xa non só polas incorporacións desas listas de lecturas que quen mais quen menos todos tinhamos polo caixón: agora os propios interesados poden dar razón da sua existencia. Máis sinxelo, imposible:

 

grazas á iniciativa do Xabier, e ao bo traballo de dorfun

vistas dun mapa, o blogomillo visto dende inoreader

o xestor de feeds que estou a usar chámase inoreader, e ten cliente web e app para o mobil. Non é especialmente brillante nas formas de compartir, pero cumple os minimos (a wordpress, a twitter…)

a lista de blogues do blogomillo é o resultado de exportar o seu opml, e tamén ten unha vista de “ultimas novidades” que se pode reutilizar como iframe en calquera sitio:

o código do iframe é:

<iframe width="670" height="800" src="http://www.inoreader.com/stream/user/1005950700/tag/blogomillo/view/html" frameborder="0" tabindex="-1"></iframe>

a ligazón para as ultimas entradas é esta:

http://www.inoreader.com/stream/user/1005950700/tag/blogomillo/view/html

e dende o propio inoreader tamén se pode descargar o opml dunha vez. Calquera engadido, cambio ou comentario que queiran vostedes facer, será benvido polas canles habituais (email, twitter, …)

aniversarios

foron 13 anos deste blog, e non penso que sexa tempo de acabar con el, nin oficialmente, nin por abandono, máis ben o contrario. Nestes ultimos meses a velocidade do cambio aumentou (o cambio sempre é a norma, nesta vida: a aceleración é mellor métrica). Recuperamos fragmentos da identidade, voltamos a facer importante o importante, e queimamos moitos esforzos no altar efemero da urxencia. Voltas ás voltas, poeira nos zapatos.

fracking que fracasa por baixo prezo do petroleo, o mercado que acaba por devorarse a si mesmo; hai unha xustiza poetica na ameba que colapsa.