Arquivos da categoría after hours do apocalypse

aniversarios

foron 13 anos deste blog, e non penso que sexa tempo de acabar con el, nin oficialmente, nin por abandono, máis ben o contrario. Nestes ultimos meses a velocidade do cambio aumentou (o cambio sempre é a norma, nesta vida: a aceleración é mellor métrica). Recuperamos fragmentos da identidade, voltamos a facer importante o importante, e queimamos moitos esforzos no altar efemero da urxencia. Voltas ás voltas, poeira nos zapatos.

fracking que fracasa por baixo prezo do petroleo, o mercado que acaba por devorarse a si mesmo; hai unha xustiza poetica na ameba que colapsa.

Deckard e o mercerismo

Confeso. Non lera ata o de agora ao Dick do que saiu Blade Runner. Sonche un fan aficionado. E si: quedei sorprendido. Moi sorprendido. Deckard é Deckard, as portas estan todas abertas, o que hai que facer, haino que facer; pero o que queda fora da vista é tanto que agora Blade Runner semella unha adaptación non da novela, senon de algunhas escenas dela e dun abstract pillado polos pelos. As motivacións dos “andrillos” (na traducción en castelán; cando é que rematan os dereitos de Dick, para que veñan os de Urco a traducilo ao galego? -para 2052!!-), os “pellejudos” son outras, o escenario é outro, e o Mercerismo, a Empatía, e a relación dos humanos cos animais son outras. Posiblemente sexa mellor pensar que Blade Runner é unha recreación de elementos sacados da novela, e non unha adaptación dela.

As caixas de empatía, un facebook do sentimento?

Seguimos recuperando aos clásicos da Ciencia Ficción, despois de Heinlein e Dick virán May, MacCafrey, LeGuin…