Arquivos da categoría after hours do apocalypse

aniversarios

foron 13 anos deste blog, e non penso que sexa tempo de acabar con el, nin oficialmente, nin por abandono, máis ben o contrario. Nestes ultimos meses a velocidade do cambio aumentou (o cambio sempre é a norma, nesta vida: a aceleración é mellor métrica). Recuperamos fragmentos da identidade, voltamos a facer importante o importante, e queimamos moitos esforzos no altar efemero da urxencia. Voltas ás voltas, poeira nos zapatos.

fracking que fracasa por baixo prezo do petroleo, o mercado que acaba por devorarse a si mesmo; hai unha xustiza poetica na ameba que colapsa.

Deckard e o mercerismo

Confeso. Non lera ata o de agora ao Dick do que saiu Blade Runner. Sonche un fan aficionado. E si: quedei sorprendido. Moi sorprendido. Deckard é Deckard, as portas estan todas abertas, o que hai que facer, haino que facer; pero o que queda fora da vista é tanto que agora Blade Runner semella unha adaptación non da novela, senon de algunhas escenas dela e dun abstract pillado polos pelos. As motivacións dos “andrillos” (na traducción en castelán; cando é que rematan os dereitos de Dick, para que veñan os de Urco a traducilo ao galego? -para 2052!!-), os “pellejudos” son outras, o escenario é outro, e o Mercerismo, a Empatía, e a relación dos humanos cos animais son outras. Posiblemente sexa mellor pensar que Blade Runner é unha recreación de elementos sacados da novela, e non unha adaptación dela.

As caixas de empatía, un facebook do sentimento?

Seguimos recuperando aos clásicos da Ciencia Ficción, despois de Heinlein e Dick virán May, MacCafrey, LeGuin…

Tarta de queixo de kéfir

Partindo desta receita, cambiando o Filadelfia por queixo feito co propio Kefir, e axustando as medidas para a cantidade de queixo disponible:

  • 80gr de queixo de kefir
  • 1 ovo
  • 1 vaso de kefir
  • 80gr de azucre
  • 1 culler de maizena

todo misturado, e ao forno uns 40 minutos (a 160º).

Actualizacion 7 de xuño: multiplicando por tres todos os ingredientes saiu asi.
image

na estela do raspberry pi: Neo-ITX form factor

Era raro que os de VIA deixaran que un grupiño de hackers “opens ource” lles comera as papas. Despois dos computadores Mini-ITX viñeron os Nano-ITX, e agora os Neo-ITX, competencia directa da Raspberry-pi.

APC » About.

…a ver se desde Ubuntu non perden os papeis, e baixan a estes dispositivos. E se non, pois nada, sempre nos quedará Debian.

(vendo o que tarda en cargar o Angry Birds, semella rápido dabondo para case calquera cousa…)

semella que non é mala idea mirar as novas de slashdot, outra vez.