Todalas entradas de goretoxo

…nun mundo feliz (?)

Xa sei que facer de anlista/futurólogo/tertuliano esta moi visto, e moi pouco valorado; o caso é que dende hai uns meses, polas cousas do traballo, ando nas procuras da relación entre causa e efectos, e na construcción de discurso en base a correlacións de eventos non necesariamente unidos. É o que che ten traballar con sistemas complexos.

Hoxe esta nas portadas o acordo nuclear entre o gran cowboy (USA) e un estado (Iran) ata hai ben pouco considerado “terrorista” polos nosos “aliados”. E hai ben pouco o sempre opaco estado de Israel estaba a anunciar timidamente acordos cos outros “terroristas” de sempre (Hammas).

Seica os novos axentes do escenario global (os do “Califato”) estan a facer máis que cambiar o mapa de Oriente Medio ?

Aproveitando as novas e as vellas, as xentes de ElPais publican un xeitoso gráfico (non deixo ligazón porque as leis xa non son as que eran, e non teño moi claro que sexa legal facelo…) no que se amosan as cabezas nucleares dos diferentes operadores deste xogo global de poder e poker. As cifras:

  • USA: 4674
  • Rusia: 4600
  • Francia: 300
  • China: 250
  • UK: 225
  • India: 210
  • Pakistan: 120
  • Israel: 80

Un total de 10.459 cabezas nucleares listas para acabar con todos nós… Unha para cada 698.000 persoas…

Saben vostedes se alguén esta a estudiar eses escenarios de colapso asociados ao cambio climático, o ascenso do nivel dos mares, as migracións masivas das xentes do carón do mar, as insurxencias do tempo da rede, o a amenaza nuclear? Seguramente as súas conclusions sexan terrorificas.

Xentes máis sabias e máis listas que nós abofé que han estar matinando nestes problemas…

aniversarios

foron 13 anos deste blog, e non penso que sexa tempo de acabar con el, nin oficialmente, nin por abandono, máis ben o contrario. Nestes ultimos meses a velocidade do cambio aumentou (o cambio sempre é a norma, nesta vida: a aceleración é mellor métrica). Recuperamos fragmentos da identidade, voltamos a facer importante o importante, e queimamos moitos esforzos no altar efemero da urxencia. Voltas ás voltas, poeira nos zapatos.

fracking que fracasa por baixo prezo do petroleo, o mercado que acaba por devorarse a si mesmo; hai unha xustiza poetica na ameba que colapsa.

Deckard e o mercerismo

Confeso. Non lera ata o de agora ao Dick do que saiu Blade Runner. Sonche un fan aficionado. E si: quedei sorprendido. Moi sorprendido. Deckard é Deckard, as portas estan todas abertas, o que hai que facer, haino que facer; pero o que queda fora da vista é tanto que agora Blade Runner semella unha adaptación non da novela, senon de algunhas escenas dela e dun abstract pillado polos pelos. As motivacións dos “andrillos” (na traducción en castelán; cando é que rematan os dereitos de Dick, para que veñan os de Urco a traducilo ao galego? -para 2052!!-), os “pellejudos” son outras, o escenario é outro, e o Mercerismo, a Empatía, e a relación dos humanos cos animais son outras. Posiblemente sexa mellor pensar que Blade Runner é unha recreación de elementos sacados da novela, e non unha adaptación dela.

As caixas de empatía, un facebook do sentimento?

Seguimos recuperando aos clásicos da Ciencia Ficción, despois de Heinlein e Dick virán May, MacCafrey, LeGuin…

Tarta de queixo de kéfir

Partindo desta receita, cambiando o Filadelfia por queixo feito co propio Kefir, e axustando as medidas para a cantidade de queixo disponible:

  • 80gr de queixo de kefir
  • 1 ovo
  • 1 vaso de kefir
  • 80gr de azucre
  • 1 culler de maizena

todo misturado, e ao forno uns 40 minutos (a 160º).

Actualizacion 7 de xuño: multiplicando por tres todos os ingredientes saiu asi.
image