respostas posibles, e moitas non posibles.
o caderno de notas, daqueles tempos antes de del.icio.us, cando o “favoritos” do navegador perdeuse e comezou a arela de anotar, o visto, para non ter esa sensacion de valeiro ao voltar ao mundo real.
deixar pegada, deixar opinion, deixar ideas, deixar palabras.
mais palabras na nosa lingua, unhas poucas, e moi mal escritas.
e mais palabras sobre o software libre, a revolucion da propiedade das ideas, e as orellas do lobo da fin do mundo. imos ser a xeracion que vexa en primeira persoa o ragnarok, e poderemos contalo. despois.
esa impureza no bandullo da ostra, que acaba por ser unha folerpa de neve.
o proxecto do que despois foi, que sigue medrando
ideas cripticas, palabras entre linhas, todo o que nunca puideches decir, e sempre quixeches agachar
todo iso, e moito mais.
Comentarios