4 reflexións sobre “Almanaque de Anorak

  1. É curioso, si. Da para pensar moito: o Oasis/SecondLife/Wow como espazo vital, pero cunha certa dose de liberdade; os videoxogos mainstream vellos como territorio épico; as torres de habitaculos efemeros…
    Moito do que esta descrito non chega ás hipoteses medio fatalistas do que nos queda por ver, e ainda asi, deixase ler dun tirón.
    Inevitable, despois deste, voltar a Heinlein e os fillos de matusalen…

  2. Pingback: Rush, outro referente no Ready Player One | de mares, portos e portas

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

*

Podes utilizar estas etiquetas e atributos HTML : <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>