de mares, portos e portas

Secondlife e WoW xa non son experimentos. Metaversos temáticos (relación e batalla), que moven economías comparables ao PIB de algúns paises (ese macro indicador que pon o dedo na ferida), xa estan ata tal punto consolidados que forman parte da prensa mainstream do mundo real. Ver á xente do software libre facendo campaña nunha illa de secondlife foi como ver ós colonos utópicos do novo mundo polas ruas da cidade. E, confeso, aínda non entrei no WoW.

A nova destes días é a chegada de google ós experimentos 3D. Eles non entraron a investir en linden labs, non. A diferencia de IBM, que esta a meter contidos no pozo non recuperable de secondlife e, ó mesmo tempo, esta a financiar o desenvolvemento de opensimulator, os tragaldabas de google estan a desenvolver o seu propio metaverso, lively, que lembra ao resultado dun “shaked and not stirred” no que o martini foran os Sim, e o vodka o a “liberdade” para crear contidos, aquelo de “xogar cos seus xoguetes”…

O cliente que podemos descargar é só para os sistemas operativos de microsoft… haberá que agardar, ou botar todas por opensim?

Dende logo cando as bibliotecas de obxectos que, por exemplo, podemos intercambiar entre google sketch e o google earth, se poidan importar ás illas de opensim teremos moito traballo adiantado. E cando poidamos exportar o estado dos avatares. Estas dúas posibilidades que no secondlife non parece que vaian a estar dispoñibles no curto prazo, polo propio modelo económico dos linden dollars, poderían marcar a diferencia. Por moito que hai mais dun ano os publicistas de secondlife falaran moito de extender o protocolo, e facer unha “internet de grids”…
(pois si, parece que linden labs e IBM estan a traballar no teletransporte de avatares e obxectos de inventario entre SecondLife e OpenSim…)

Despois, clientes para dispositivos móbiles, e a correr…